بعضي عشقها مثل دريا مي مانند.

اول جذبت مي كنند، 
                    عميق و بي نهايت و با ابهت به نظر مي رسند، 
                                                               مدتي بعد عادي و يكنواخت مي شوند،

 و در نهايت،
                 زده ات مي كنند.

  و يعضي عشقها جنگل را مي مانند.

اول راه مي ترسانندت،
                            پيشتر كه مي روي عميق تر و زيباتر و اسرارآميزتر مي شوند،
                                                                             
به هرطرفش كه نگاه كني چيزهاي تازه تر مي بيني و مي فهمي، خبري از يكنواختي و تكرار  نيست

و در نهايت،
               در زيبايي خيره كننده اش گم مي شوي.

                                                                تو مي ماني و زيبايي و آرامش بي نهايتش

منبع:کافه پائیز