بمون ولي به خاطر غرور خسته ام برو
برو ولي به خاطر دل شکسته ام بمون

 
به موندن تو عاشقم به رفتن تو مبتلا
شکسته ام ولي برو ، بريده ام ولي بيا

 
چه گيج حرف مي زنم ، چه ساده درد مي کشم
اسير قهر و آشتي ميان آب و آتشم

 
چه عاشقانه زيستم چه بي صدا گريستم
چه ساده با تو هستم و چه ساده بي تو نيستم

 
تو را نفس کشيدم و به گريه با تو ساختم
چه دير عاشقت شدم چه ديرتر شناختم

 
تو با مني و بي توأم ببين چه گريه آوره
سکوت کن سکوت کن سکوت حرف آخره

 
ببين چه سرد و بي صدا ببين چه صاف و ساده ام
گلي که دوست داشتم به دست باد داده ام

 
بمون که بي تو زندگي تقاص اشتباهمه
عذاب دوست داشتنت تلافي گناهمه

"عبدالجبار کاکايي"