گل يخ
جز گل يخ هيچ گل در برف و در سرما نمی رويد
( مصطفی مستور ) * تقديم به تويي كه هيچوقت ... هنوز بی تو دل من عجیب بارانیست تو از کدام رود کدام ابر زاده شدی
وقتي حتي روشن كردن يك چراغ ساده ي « دوستت دارم»
كام زندگي را تلخ مي كند
وقتي شنيدن دقيقه اي صداي بهشتي ات
زندگي را
تا مرزهاي دوزخ
مي لغزاند
ديگر – نازنين من –
چه جاي اندوه
چه جاي اگر...
چه جاي كاش...
و من
– اين حرف آخر نيست –
به ارتفاع ابديت دوستت دارم
حتي اگر به رسم پرهيزکاري هاي صوفيانه
از لذت گفتنش امتناع كنم.
بارها و بارها
بسيار ساده
به گمان هم قبيله بودن
و آنگاه همگام مي شويم
در مسيري سخت
به جستجوي نيمي ديگر
اما چه زود دير مي شود
وقتي كه بر جا مي مانيم
نا توان از همدلي
و با پاهايي پر آبله
كه تا پايان زندگي
پيوسته آزارمان مي دهد.
هنوز یک تبسم کوتاه تو مرا کافیست
هنوز سهمم از نبودن تو
سکوت چلچله و اشک و.. آه بی تابیست
چه حس گنگ و غریبی است انزوای شبهایم
که گاه آسمان دلم تیره، گاه مهتابیست
که آبی بیکرانه دریا ز وسعتت شاکیست
| Design By : Night Skin |
نخواستم مثل كسي باشم
يا از آن روزگاري كه سپري شد
تنها خواستم
در قيل وقال بي امان ثانيه ها
خودم باشم
خودم را
دست سرنوشت مي سپارم
دلم را به باد مي دهم
دستم را به دوست
پريشاني ام را به خواب
نگاهم را به هيچ
گريه هايم را به بستر
خنده هايم را به ديگران
هيچ نصيب خودم نمي شود
جز خاطراتي پر از هيچ
که يادشان هم درد دارد
امانت دار خوبي باش خدا
خودم را به دست تو داده ام LinkDump
