تبليغاتX
گل يخ




















گل يخ

جز گل يخ هيچ گل در برف و در سرما نمی رويد


 

 

قطار می رود
تو می روی
تمام ایستگاه می رود

 

و من چقدر ساده ام
که سالهای سال
در انتظار تو
کنار این قطار رفته ایستاده ام
و همچنان
          به نرده های ایستگاه رفته
                                     تکیه داده ام!

 

( قیصر امین پور )

 

 

 

 

نوشته شده در شنبه 27 مرداد1386ساعت 20:10 توسط مسافر تنها| |

 

 

 

غربت را

حتما نباید لای الفبای شهری غریب بیابی

و یا جایی

پشت لحظه های آشنا

همین که

 عزیزت نگاهش را به دیگری تعارف کند

کافیست

تا تو غریب شوی .

 

پریسا جهانپور )

 

نوشته شده در چهارشنبه 17 مرداد1386ساعت 13:0 توسط مسافر تنها| |



خوشبختي يعني داشتن آغوشي که هميشه براي تنهايي تو جا داره.
خوشبختي يعني يه شونه ي استوار که هر وقت دلت بخواد بتوني روش گريه کني.
خوشبختي يعني بدوني دست هايي هست، که فقط دست هاي تو رو توي خودش جا مي ده.
يعني کسي رو باور کني که يقين داري باورت رو نمي شکنه.
يعني چشمايي که تو هر چقدر نگاهشون کني، خسته نشي.
يعني بتوني دوتا دست پاک و نازنين رو ببوسي.
خوشبختي، يعني کسي باشه، که تو بتوني از تمام دنيا بهش پناه ببري.
خوشبختي يعني دوتا چايي داغ کنار پنجره ي بخار گرفته، توي زمستون.
خوشبختي، يعني بتوني يه «من» بذاري بعد از اسمش، پسوند مالکيت.
خوشبختي يعني زندگي، وقتي توي لحظه به لحظه اش عشق جريان داشته باشه.
يعني عاشقانه زندگي کردن.
يعني عاشق بودن...

 

 

نوشته شده در دوشنبه 8 مرداد1386ساعت 12:57 توسط مسافر تنها| |

 

 

روبروي من فقط تو بوده اي

از همان نگاه اولين

از همان زمان كه آفتاب

با تو آفتاب شد

از همان زمان كه كوه استوار

آب شد

از همان زمان كه جستجوي عاشقانه مرا

نگاه تو جواب شد

از همان اشاره ، از همان شروع

از همان بهانه اي كه برگ

باغ شد

از همان جرقه اي كه

چلچراغ شد

چار سوي من پر است از همان غروب

از همان غروب جاده

از همان طلوع

از همان حضور تا هنوز

روبروي من فقط تو بوده اي ...

 

( محمد رضا عبدالملکیان )

 

نوشته شده در پنجشنبه 4 مرداد1386ساعت 12:11 توسط مسافر تنها| |

 

نفست شکفته بادا و

                           ترانه ات شنیدم

                                               گل آفتابگردان !

نگهت خجسته بادا و

                           شکفتن تو دیدم

                                               گل آفتابگردان !

 

چه دعا گویم ای گل !

تویی آن دعای خورشید که مستجاب گشتی

شده اتحاد معشوق به عاشق از تو ، رمزی

نگهی به خویشتن کن که خود آفتاب گشتی !

 

 (شفیعی کدکنی)

 

 

نوشته شده در سه شنبه 2 مرداد1386ساعت 12:30 توسط مسافر تنها| |


Design By : Night Skin