باران که می بارد ، بارانی می شود هوای دل آدم های تنها

باران که می بارد ، شیشه ها بخار می گیرند و می شود اسم تو را با سر انگشتان تفتیده ، روی شیشه های بخار گرفته نقاشی کرد...

می شود روی شیشه ی ماشین ، مقابل همه حجم خیابانی که رفتن را ترجمه می کند ، به نشانه ی نبودنت ، ضربدر زد و نبودنت را به رطوبت چشمها ، ترجمه کرد...

تو که نباشی ، باران هم که ببارد ، آدم ها نمناک تر می شوند و تنهایی ، استوار تر...

تنهایی درد بزرگی است ، چه آسمان ببارد و بغض، ترک بخورد و چه گریه ی در گلو ماسیده را فرو دهی تا فردایی که از بخت سوخته ، نمی آید ...

تنهایی، درد بزرگی است...

(امیر) 

*  سلام دوستای عزیزم.

 من یه مدت (شاید حدود سه ماه ) نمی تونم بیام و آپ کنم و احتمالا" بهتون  سربزنم . 

 پس تا بعد یا حق ...